سیم طناب های فولادی کربن بالا به نوسانات حرارتی حساس هستند که ساختار کریستالی و رفتار کششی آنها را تغییر می دهد. از دمای نیتروژن مایع- حمل و نقل برودتی گرفته تا گرمای شدید جرثقیل های ریخته گری، درک "یکپارچگی حرارتی" برای بقای صنعتی حیاتی است.

شکنندگی برودتی (DBTT):

در دماهای کمتر از -30 درجه، فولاد کربنی وارد منطقه «نشکن-به-گذر شکننده» می‌شود. در این محیط ها، طناب ممکن است نیروی شکست استاتیک خود را حفظ کند، اما چقرمگی ضربه خود را از دست بدهد، که منجر به "شکست" در زیر بارهای ضربه ناگهانی شود. برای عملیات در قطب شمال، SOLITE آلیاژهای تخصصی با دمای پایین را با افزایش محتوای منگنز و نیکل برای حفظ شکل‌پذیری فراهم می‌کند.

کاهش دمای بالا:

در نقطه مقابل طیف، دمای بالای 200 درجه شروع به بازپخت می کند، که به طور دائم فولاد را نرم می کند و استحکام کششی آن را کاهش می دهد. علاوه بر این، روان کننده‌های مبتنی بر گریس{2}}در دمای بالا مایع می‌شوند و از هسته خارج می‌شوند.

اقدامات متقابل فنی:

برای کاربردهای فشرده{0} گرما، از هسته‌های طناب سیمی مستقل (IWRC) برای جلوگیری از فروپاشی هسته استفاده می‌کنیم و از روان‌کننده‌های فیلم جامد با دمای بالا (مانند دی سولفید مولیبدن) استفاده می‌کنیم که روانکاری خود را تا 400 درجه حفظ می‌کنند. مهندسی برای افراط‌های حرارتی نیازمند تغییر از متالورژی استاندارد به علم آلیاژ سفارشی است.